Endonezya içinde Noel

Ulusal resmî tatil

Endonezya, 25 Aralık'ı “Kelahiran Yesus Kristus (Natal)” yani İsa'nın doğumu adıyla ulusal tatil olarak listeler. Hükümet ulusal tatilleri ve toplu izni resmî kararlarla belirler; bunlar ayrı kategorilerdir ve özel şirketlerde toplu izin kullanımı anlaşmaya bağlı olarak isteğe bağlıdır.[1][2]

Özel sektör çalışanlarının ulusal tatilde çalışması gerekmez. İşverenler kesintisiz işletilmesi gereken işlerde personel çalıştırabilir veya belirli koşullarda anlaşmayla çalışma düzenleyebilir; çalışanlar ulusal tatilde çalışırsa fazla mesai ücreti almalıdır.[2]

Yerel kültürlerin biçim verdiği bir Hristiyan kutlaması

Noel, İsa'nın doğumunu kutlayan Hristiyan bayramıdır. Endonezya Turizm Bakanlığı, Hristiyanlığın Endonezya'da 16. yüzyıldan beri bulunduğunu ve Noel geleneklerinin yerel geleneklerle harmanlanarak bölgesel kutlama biçimlerini oluşturduğunu belirtir.[1][3]

Turizm Bakanlığının anlattığı çeşitli bölgelerde Noel kutlamalarında kilise ibadetleri ve ortak buluşmalar yer alır. Kuzey Sumatra'daki Batak Toba topluluklarında, bir hayvanın ortaklaşa satın alınıp kurban edildiği Marbinda ve ardından etin kesilip dağıtıldığı Marhobas uygulanabilir. Bu geleneklerin akrabalık bağlarını ve yemek paylaşımını güçlendirdiği belirtilir.[3]

Bölgesel gelenekler ve yemekler

Bali'de bazı Hristiyan haneler genç hindistan cevizi yapraklarıyla süslenmiş, uzun ve eğri bambular olan penjor'ları sergiler. Turizm Bakanlığı, komşularla, arkadaşlarla ve aileyle ev yapımı yemek paylaşımı olan ngejot'u da dinî topluluklar arasında uygulanan bir Noel geleneği olarak anlatır.[3]

Manado'daki Minahasa geleneği Kunci Taon, akraba mezarlarına ziyaretleri, mezarlık ışıklandırmalarını ve bir geçidi kapsar. Papua'da Noel ayininden sonra Bakar Batu veya Barapen yapılabilir: domuz eti, tatlı patates, kara lahana ve papaya gibi yiyecekler çukurdaki kızgın taşlarla pişirilir ve ardından akrabalarla paylaşılır.[3]

Tatil için planlama

Noel ulusal tatil olduğundan, çalışma rehberindeki istisna ve düzenlemeler saklı kalmak üzere özel şirketlerde çalışanların genel olarak çalışması gerekmez. Halka hizmet veren birimler yine de çalışabilir: hükümetin tatil rehberinde bankacılık ve ulaşım gibi hizmetler için personel düzenlemelerinin yapılması özellikle istenir. Bu nedenle çalışma saatleri hizmet sağlayıcıya ve konuma göre değişebilir.[2][4]